فصل دوم : مشروعيت شعائر نو ظهور 1 - امر به تعظيم شعائر الهى و نهى از سبك شماردن آن در هر حكمى سه چيز وجود دارد : حكم ، متعلق ، موضوع . مثلًا در نماز ظهر حكم وجوب است و متعلق اين حكم اقامه نماز و موضوع آن مكلفى كه در هنگام ظهر داراى همه شرائط تكليف باشد . با توجه به اين مطلب مىگوييم : در مورد شعائر ادلّه فراوانى وجود دارد ، مفاد برخى از اين ادلّه حكم لزومى يا استحبابى و برخى ديگر حكم تحريمى يا تنزيهى است . در ادلّه زيادى تعظيم و تكريم و حفظ و احترام آن شعائر واجب شده و آن را نشان ايمان ، تقوى و رضايت پرودگار مىداند . و نيز در ادلّه فراوانى از هتك و بىاحترامى و سبك شمردن اين شعائر نهى شده است . در دسته اول : حكم : وجوب يا استحباب متعلق : تعظيم و تكريم موضوع : هر چيزى است كه شعار و علامت يكى از معانى دينى شده ، و از اين رهگذر منسوب به خدا باشد . در دسته دوم : حكم : تحريم